Start De reizen

 

Onze winter(sport)vakantie reis.

Donderdag 19 en vrijdag 20 april. 
Tegen mijn hoop in, stond ik donderdag met een vreselijk pijnlijke knie op, ik kon bijna niet meer lopen. De hele dag in de camper gebleven en rust genomen, het mocht helaas niet baten, de pijn werd alleen maar erger. Wim heeft nog wel een prachtige wandeling kunnen maken, gelukkig. Op vrijdag was de pijn nog net zo erg, en moesten we helaas besluiten om naar huis te gaan. Jammer, dit abrupte einde van onze heerlijke reis. Dag, plannen om nog in Keulen te gaan winkelen, om een dagje naar Bonn te gaan. Zo spijtig allemaal. We waren al voor 1 uur thuis (kilometerstand 26979) en dezelfde middag zat ik al bij de dokter.

Woensdag 18 april.
Omdat het nog droog was gelijk onze tweede dag Phantasialand gedaan. De bus was al minder druk dan de vorige dag, en de entree helemaal. We zijn nu aan de andere kant van het park begonnen, en ook nu was het steeds zo rustig dat je min of meer gelijk de attracties in kon lopen. Een heleboel hebben we dan ook meer dan één keer gedaan. Rond het middaguur ging de muis weer open, en wij zaten net even op een bankje er vlakbij. We konden gelijk naar binnen en doorlopen, en waren één van de eersten die de rit weer konden maken. In totaal hebben we deze attractie vier keer gedaan, zo leuk is het.


's Middags hebben we de enige show die we gisteren niet hadden gezien (illusionist) bezocht, en de ijsshow voor de tweede keer. We hebben erg veel geluk gehad, er vielen een aantal regenbuien maar steeds als wij ergens binnen zaten, dus we hebben er helemaal geen last van gehad. Waar ik wel last van had, was mijn knie. Die was al een beetje pijnlijk bij het opstaan, en dat werd in de loop van de dag wel wat hinderlijker. Nu maar hopen dat het met een dagje rust hierna beter zal gaan. 

Foto's

Dinsdag 17 april.
Eindelijk was het zover, we gingen naar Phantasialand. Met de bus, om iets over 9 uur, en overstappen bij het centrum op de Phantasia shuttle. Kwart voor 10 kwamen we bij het park. Nou was de shuttle al zo druk, maar bij de ingang was het nog veel drukker.... Maar vreemd genoeg stond er niemand bij de kassa, dus de kaartjes hadden we zo. En wat bleek, naast die lange rij waren er hekjes waar we zo naar binnen konden gaan. 

We begonnen de dag met de superleuke nieuwe attractie, Maus au Chocolat. Een 3d laserbaan, geniaal gevonden. We hebben ons er geweldig mee vermaakt. Daarna naar de achtbanen, overal was het rustig dus binnen een uur 5 ritjes gemaakt. Daarna zijn we samen het park doorgelopen, en in alle leuke attracties gestapt. Bijna nergens stond een rij, het was echt aan komen lopen, in kunnen stappen. Waar het wel druk was? Bij de shows! Er liepen dan ook heel veel senioren in het park, dat hadden we nog niet eerder zo meegemaakt. We hebben drie leuke shows gezien, vooral de nieuwe stuntshow maakte veel indruk, met diverse soorten acrobatiek door elkaar heen. In het westerndorp hebben we onze gratis kaartjes voor een tweede bezoek opgehaald, leuk zo'n aprilactie!

Zo tegen het einde van de dag wilden we nog een keer de chocolademuis doen. Tsja, toen hadden we wat meer pech. Halverwege de rit stopten de karretjes wegens een technische storing. Uiteindelijk konden we wel naar het einde rijden en daar uitstappen, maar geen schietpartijen meer onderweg. Jammer! Ter compensatie kreeg iedereen bij de uitgang een waardebon om een attractie naar keuze via de FastPass in te gaan, wat een leuk gebaar was. Rond kwart over 5 stapten we weer in de shuttle, die afgeladen vol zat. En iets na zes uur zaten we in de camper aan een lekker vers bakkie senseo. Wat een topdag, en ook nog goed weer gehad ook. 

Zondag 15 en maandag 16 april.
Na een luie zondag hadden we een drukke maandag. Eerst van de camping een half uurtje lopen naar het centrum van Brühl, waar we vandaag wel weekkaarten voor de bus (en metro) konden kopen. Daarna met de metro naar Keulen, om precies te zijn naar de dierentuin daar. Rond 10 uur gingen we er al binnen, en we hebben prachtige dingen gezien. De jachtluipaarden zijn alleen vroeg actief, dus daar waren we getuige van. Ook de jonge tijgertjes waren ontzettend leuk.

We hebben op ons gemak uren rondgelopen, zo nu en dan ook een bankje gezocht waarvandaan we een goed zicht op de dieren hadden, en we hadden geluk dat het ondanks de soms dikke donkere wolken toch droog bleef. Met de kou hadden we rekening gehouden en ons warm aangekleed. En in de tropische hallen kreeg je het dan weer ontzettend warm.

We besloten ons bezoek met een kijkje in het aquarium, mooi als altijd. Wel teleurstellend dat het voeren van de piranha's niet doorging, had ik daarvoor nou een kwartier staan wachten met de camera in de aanslag? Ze hadden beter een briefje op kunnen hangen. Dan maar terug naar Brühl, en omdat we toch een half uur op de bus moesten wachten konden we die tijd mooi gebruiken om een paar boodschappen te doen. Leuk detail van de maandagochtend, we zagen een heleboel appelvinken op de camping.

Foto's

Zaterdag 14 april.
We namen afscheid van de Moezel en gingen door de Eifel richting Brühl. Het was een mooie rit, behalve het laatste stuk dat door stedelijk gebied ging. Onderweg zijn we nog een aantal keer gestopt. Eerst om boodschappen te doen en te tanken, dat was in Ulmen. Daarna in Daun, bij het Wildpark daar. Heel leuk om daar weer een rondje te rijden en de dieren te zien.

We waren er nog nooit in het voorjaar geweest, het park is dan toch weer heel anders. We zagen deze keer veel ezels, heel veel zwijntjes maar veel minder herten. Ook de vogeltjes lieten zich niet zo veel zien.

De berbermakaken waren heel slim, die gingen aan het begin en aan het einde van de voetgangersroute door hun verblijf zitten. Ze wonen prachtig daar in hun grote vallei. Tot slot gingen we nog even bij de roofvogelverblijven kijken, maar we hadden geen zin om een uur op de show te wachten.

Rond een uurtje of 4 waren we in Brühl, waar we dachten heel slim te zijn. Even naar het centrum rijden en vast buskaarten kopen. Helaas, op zaterdagmiddag is het winkeltje gesloten, dus dat wordt maandag eerst naar het centrum van Brühl lopen. Maar gelukkig was er nog volop plaats op de camping, niet alles zit tegen. 

Vrijdag 13 april.
Toen we opstonden was het koud en mistig. En bij ons is dat: toertochtjesweer. Als je op een camping aan de Moezel zit is dat logischerwijze een rit langs de Moezel. De tomtom bleef uit, we pakten ouderwets de kaart erbij en zochten de leukste weggetjes langs het water en de kleine dorpjes uit. Onderweg zijn we op de leuke plekjes gestopt, en zowaar, na een paar uurtjes kwam de zon door. Dat gebeurde toen we net in Zell (een typisch wijndorpje) waren, dus we zijn door het dorpje en daarna langs de Moezel gelopen. Daarna weer verder gereden, helaas was het in Bernkastel-Kues te druk om de camper te kunnen parkeren dus reden we door tot Minheim. Daar gunden we onszelf -alweer- een pauze en stippelden een route terug uit, via de Hunsrück.

Ook daar vonden we weer de leuke weggetjes, vol met haarspeldbochten, door bossen en leuke of soms hele saaie dorpjes. We zijn nog gestopt bij het klooster Maria-Engelport, niet de mooiste kerk die we ooit zagen maar wel een prachtige ligging. Via Treis-Karden kwamen we weer bij de Moezel uit, en rond half 4 waren we terug op de camping. Tijd voor koffie met een puntje Schwarzwalder Kirschtorte.

Foto's

Donderdag 12 april.
Vandaag gunden we de camper een dag rust, en gingen we met de trein naar Cochem. Voor 9 euro hadden we een familiekaart waarmee we samen heen en weer konden. Het was een leuk ritje langs de Moezel, en het station ligt niet ver buiten het centrum van Cochem. Bovendien loop je er door een leuk straatje naartoe. We hebben gezellig door de smalle oude straatjes gewandeld en leuke winkeltjes gezien. En zelfs wat leuke dingen gekocht. Daarna zijn we een stukje langs het water gaan lopen, en hebben we een rondvaart over de Moezel gemaakt.

Vanaf de boot nog eens door alle leuke straatjes gelopen, en rond een uurtje of drie waren we uitgekeken. Dat kwam niet slecht uit, want het begon ook wat te regenen. Toen we op het station waren ging het al harder regenen, en van het stationnetje in Pommern naar de camping liepen we door een flinke regenbui, maar we hadden gelukkig onze paraplu's meegenomen. Na een uurtje flink regenen hield de bui al weer op. 

Foto's

Woensdag 11 april.
Het Zwarte Woud ingewisseld voor de Moezel. Het eerste stuk zijn we over de grote weg gegaan, maar de laatste 80 kilometer hebben we binnendoor gereden, over heerlijke kronkelige weggetjes in de Hunsrück. We staan op een prachtig gelegen camping aan de Moezel, bij het piepkleine dorpje Pommern. Tegenover de camping ligt een stationnetje, waarvandaan je in acht minuten met de trein in Cochem zit. Dat zullen we zeker gaan doen, morgen of overmorgen. 

Foto's

Dinsdag 10 april.
Na de paasdrukte gingen we voor de tweede keer naar het Europapark. Het was zeker geen slechte dag ervoor, nog wel druk maar minder extreem dan vrijdag. Bovendien was het een groot deel van de dag heerlijk weer, pas in het begin van de avond kregen we een paar buien. En weer was het park anderhalf uur extra open, wat een luxe. We zorgden ervoor al om 9 uur binnen te zijn, en zijn gelijk naar de achterkant van het park gelopen. Daar zitten twee topachtbanen: Woden (de nieuwe houten achtbaan) en Blue Fire. Door er zo snel te zijn, konden we de drukte enigszins voor zijn, en in een uur tijd had ik beiden gedaan. Allebei ontzettend leuk, en alle moeite waard. Daarna hebben we op ons gemak het park doorgelopen en hebben alle attracties die we eerder nog niet deden gedaan, nog een paar shows gezien en zelfs een paar attracties opnieuw gedaan. Zodat we ook dit jaar weer alles gedaan hebben wat we wilden doen.

Aan het begin van de avond vielen er een paar buien, maar die hebben we aardig weten te omzeilen met overdekte attracties, en heerlijk eten in één van de vele restaurants in het park. Zodat we, toen we iets na acht uur op de camping waren, gelijk aan de koffie konden gaan en lekker uitrusten met een dvd-tje aan.

Foto's

Zondag 8 en maandag 9 april, Pasen.
Zondag hebben we voor onszelf een lekker paasontbijt gemaakt. Verse croissants van de bakker (Wim moest er wel 3 kwartier voor lopen maar dan heb je ook wat) en gekookte eitjes. Tijdens het ontbijten konden we genieten van de verse sneeuw. Wat? Sneeuw? Ja, er vielen een paar verdwaalde sneeuwvlokjes, maar niet zodanig dat het bleef liggen en het werd er zelfs niet echt nat van. Daarna was de dag koud maar zonnig, en we hebben 's middags een leuke wandeling in de omgeving van de camping gemaakt.

Op maandag was het een stuk natter, veel regenbuien, dus een mooie dag voor een rondrit met de camper. We hadden van te voren een route uitgestippeld en zijn onderweg bij de mooie plekjes gestopt om wat te wandelen, zo tussen de buien door. We hebben over prachtige wegen door de bossen gereden met haarspeldbochten, en schattige kleine dorpjes gezien. Aan het einde van de rit zijn we nog eens in het dorpje Ettenheim wezen kijken, wat we vier jaar geleden met Orlando erbij ook hadden gedaan. Het is nog steeds een mooi, maar ontzettend saai dorp. Niets veranderd in de tussentijd. Al met al hadden we weer een prima dag. 

Foto's

Vrijdag 6 en zaterdag 7 april.
We hadden een hele leuke, maar ook hele vermoeiende dag in het Europapark. Het was goede vrijdag, en dat was dan ook wel te merken aan de drukte. Toch hebben we nog heel wat kunnen doen, door te beginnen met de kleine attracties, die over het algemeen minder last van de drukte hebben. Later op de dag was de drukte meer over het hele park verspreid en kon ik toch nog een stel achtbanen rijden. Alleen de echte toppers, zoals die nieuwe Wodan houten achtbaan, hebben we overgeslagen. Daar stond een wachtrij van bijna anderhalf uur. Zelf heb ik nergens langer dan een half uur gestaan, vaak maar 10-15 minuten.

Ook hebben we tussendoor 3 shows gezien, die erg leuk waren en waarbij je lekker eventjes kunt zitten ook nog. Een groot deel van de shows is vernieuwd, dus ook voor mensen zoals wij die ieder jaar terugkomen is het dan weer leuk naar alle shows te gaan. Op het gebied van de attracties is er weer het één en ander bijgekomen, best leuke ritjes ook. Omdat het zo druk was bleef het park tot half 8 open, en wij zijn ook zowat tot het einde gebleven. Mijn voeten waren rond die tijd dan ook erg moe. Tegen 8 uur stonden we weer op de camping, en van koken kwam het niet meer. Soep uit een blik is gelukkig ook best lekker.

Zaterdag hebben we heerlijk uitgeslapen, wel tot half 9. Tjsa, in de camper is dat laat opstaan voor ons, raar maar waar. Op ons gemakkie ontbeten en koffie gedronken. Wim heeft wat tv gekeken en ik heb zitten computeren en internetten. Daarna is Wim een wandeling gaan maken en ben ik een boek gaan lezen. We zijn inmiddels weer helemaal uitgerust van het Europapark en verheugen ons op het vervolgbezoek. Als het weer meewerkt doen we dat het liefst pas de dinsdag na pasen, in de hoop dat het dan wat stiller is. De camping is in ieder geval tot woensdag bijgeboekt.

Woensdag 4 en donderdag 5 april.
Twee hele regenachtige dagen, wat jammer nou toch. Op woensdag hebben we een rustige dag gehouden, daar waren we ook wel aan toe. 's Middags regende het niet zo hard, en hebben we een ommetje rond de camping gelopen. Meer dan een uur zullen we niet weggeweest zijn. Maar ook "binnenshuis" vermaken we ons altijd prima.

Donderdag wilden we toch wel iets ondernemen, ook al werd het met dit weer geen Europapark. Maar rond 50 kilometer van de camping vandaan, net over de Franse grens, ligt een heel mooi kasteel. Dus zijn we dat "Haut-Koenigsbourg" gaan bekijken. Het was zeker de moeite van de rit waard, we hebben onze ogen uitgekeken. Het is een groot en oud kasteel, en er is veel te zien. Met mooi weer zou het uitzicht ook nog eens geweldig zijn geweest, nu was dat erg mistig. 

Terug zijn we nog gestopt om diesel te tanken, die in Frankrijk veel goedkoper is dan in Duitsland. Ook we hebben we gelijk wat boodschappen Franse stijl gedaan. We hebben niet de kortste, maar een leuke route terug genomen met een tussenstop bij de Mac om een lekkere lunch te nemen. En ja hoor, ik neem dan natuurlijk het appelgebak, kan niet missen.

Foto's

Dinsdag 3 april.
Op de dag dat wij weggaan bij Lego, slaat het weer om. Gelukkig toeval? In ieder geval, met soms zon, soms buien, soms hagel en soms bewolking reden wij van Günzburg naar het Zwarte Woud. Iets meer dan de aangegeven 250 km, vanwege wat omleidingen waarin de kaart soms toch iets handiger was dan de Tomtom die ons langdurig terug wilde sturen naar afgesloten wegen. Onderweg kwamen we een grote Kaufland tegen, waar we uitgebreid boodschappen gedaan hebben. Niet alleen hebben we nu weer een lekkere voorraad eten voor in de camper, ook hebben we al wat leuke dingen gekocht om mee naar huis te nemen.

Rond 4 uur kwamen we bij de camping in Herbolzheim aan. Er was nog volop plaats, maar omdat wij een week willen blijven en dat daar komend weekend pasen in zit, was het voor de beheerder even puzzelen, maar we hebben een prachtige plaats gekregen. We zijn hier al vaker geweest en het is ook nu weer een hele fijne camping, die ook nog eens in een prachtige streek ligt. En ook: vlakbij het Europapark!

Maandag 2 april.
Onze laatste dag in het Legoland park. Wederom was het een stralende dag, zelfs nog wat warmer dan gisteren. We hebben de paar dingen gedaan die we nog niet eerder deden, en de leukste dingen nog eens over gedaan. Al met al hebben we dag weer zeer prettig, en vermoeiend, doorgebracht. 

Foto's

Zondag 1 april.
Met onze jaarkaart op zak togen we om 10 uur weer naar Legoland. We hebben een boel van de attracties gedaan maar ook nog wat voor morgen overgelaten. Zo zagen we al 2 van de 3 films in het 4D filmtheater, maar zijn we nog niet in Sea Life Atlantis geweest. Het was vandaag een stralende dag, maar wel erg koud! Ik heb gewoon mijn ski-jack en handschoenen uit de kast gehaald, en zo was het prima uit te houden. 

Moe, maar tevreden, gingen we iets voor 5 uur terug naar de camper. Na heel veel problemen om internet hier aan de praat te krijgen, wat vreemd genoeg alleen op Wims computer lukte, heb ik gisteravond de dongel maar gebruikt. Maar zelfs dat ging moeizaam, mijn website kwam er maar in hele kleine stukjes op. Uiteindelijk zijn de foto's en het verhaal van zaterdag er zondag pas op gekomen. Ik heb nu besloten maar een dagje zonder te doen en pas op de volgende camping weer online te gaan.

Foto's

Vrijdag 30 en zaterdag 31 maart.
Op vrijdag hebben we heel wat regen gehad. Wim heeft nog wat wandelingen gemaakt, zo tussen de buien door. Ik heb het zekere voor het onzekere genomen en ben lekker binnen blijven zitten. Ik had zat om me mee te vermaken, zoals mijn foto's, internet, boekje lezen. 's Avonds hadden we een verschrikkelijke tegenvaller, de poedersuiker had de winter niet zo goed overleefd, en was nogal een grote klont geworden. En met het losschudden vloog, jawel, de bodem uit de pot. Alles zat onder, ben je net de sneeuw uitgereden heb je de sneeuw binnen. Het duurde een poosje voor alles weer in orde was. Maar de poffertjes smaakten toch wel.

Zaterdag zijn we naar Günzburg gereden, natuurlijk weer binnendoor. Aan het begin van de middag waren we bij de Legoland camping. Het inchecken ging heel vriendelijk maar niet vlot, de dame achter de balie had haar eerste werkdag. Uiteindelijk kwam toch alles rond en konden we de camper op de camping zetten en daarna naar Legoland lopen, een minuut of 10 door het bos. Allereerst hebben we onze dagkaart omgezet in een heuse jaarkaart, vanaf het tweede bezoek is dat al voordelig. Daarna zijn we het park ingegaan. Een paar leuke attracties gedaan, een zeer amateuristische show gezien en natuurlijk onze ogen uitgekeken bij alle prachtige Lego bouwwerken. 

Foto's

Donderdag 29 maart.
Alweer vroeg wakker, en na ontbijt en koffie uitgecheckt en op pad gegaan. Allereerst zijn we het dorpje Kössen nog even gaan bekijken, een heel charmant dorpje met prachtige beschilderde gebouwen. Ook de kerk was erg mooi. Daarna zijn we binnendoor gereden, Duitsland (met name de Allgäu) in. Heel anders gelijk, weg bergen, welkom golvend landschap. 

Onderweg zagen we borden naar een "Urzeitmusem". Nou, dat klonk wel goed. En het lag op de route. Helaas, het was dicht. En misschien maar goed ook, het museum was kleiner dan onze woonkamer. Maar we vonden wel een andere prachtige plek om te stoppen. Aan de overkant van de camping waar we naartoe onderweg waren was een prachtige parkeerplaats aan het water.

Veel mooie vogels gezien, en zelfs mee kunnen genieten van een militaire helikopter die aan het oefenen was.

Foto's

Woensdag 28 maart.
Vandaag namen we afscheid van St. Johann. We lieten een hele mooie, goed verzorgde camping achter. Hier zou ik best nog wel eens terug willen komen. Maar met onze blik vooruit gingen we op pad. De bedoeling is om 30 maart in Günzburg aan te komen, op de camping van Legoland. Eerder gaat niet, omdat hij pas op die dag open gaat. We hebben de route dus in 3 stukken opgeknipt, zodat we in de ochtend rijden en 's middags nog de omgeving kunnen kijken waar we overnachten. Deze eerste etappe bracht ons via Mittersill naar Kössen. Twee "historische" plaatsen. In Mittersill zijn Wim en ik ruim 27 jaar geleden getrouwd. En Kössen is de plaats waar mijn ouders elkaar leerden kennen en nog een flink aantal keren terug zijn geweest. 

We waren rond 1 uur al bij de camping, die nog middagpauze had. We zijn vast rond gaan kijken om een mooi plaatsje uit te zoeken, en hebben een kopje koffie gedronken. Om 2 uur konden we dan naar binnen, en hebben heerlijk een uurtje in de zon gezeten. Want het is nog steeds prachtig weer. Daarna zijn we een wandeling gaan maken, het is hier fantastisch mooi, bos, beekje met watervalletjes erin, bergen om ons heen. 

Foto's

Dinsdag 27 maart.
Deze dag was om te skiën alweer net zo heerlijk als de voorgaande dagen, het blijkt wel dat ik gisteren aan mijn top zat qua hoeveelheid, ik heb vandaag evenveel geskied als gisteren, meer zat er echt niet meer in. Maar het ging wel heerlijk, ik ben de helft van de keren (voor de sneeuw te zacht werd) in staat geweest om zonder onderbrekingen de hele afdeling te maken, en dat voelt erg goed als dat allemaal lukt. 

Wim is te voet naar Alpendorf gegaan, een wandeling met een prachtig uitzicht over het dal. En terug heeft hij de binnendoor route genomen, over soms pittige bosweggetjes. Morgen vertrekken we uit St. Johann, ik ben benieuwd wat ons dan weer te wachten staat. 

Foto's

Maandag 26 maart.
Een herhaling van dagen voor het weekend. Maar waarom zou je ook veranderen als alles zo goed gaat? Dus weer ski's gehuurd en de berg opgegaan. De sneeuw was, ondanks of misschien wel dankzij de regen, ontzettend goed. Ik heb weer de uitdaging van Orlando aangenomen om iedere dag iets meer te skiën dan de vorige keer, en het is weer gelukt. Onderwijl maakte Wim weer een wandeling en heeft hij het ook goed naar zijn zin gehad.

Foto's

Zondag 25 maart.
De ochtend begon erg mistig, maar in de loop van de middag klaarde het zowaar al op. Wim ging aan het einde van de ochtend al op pad om voor de regen terug te zijn, maar dat was achteraf gezien helemaal niet nodig geweest. Hij heeft een mooie wandeling gemaakt, in de richting van de Liechtensteinklamm. Die Klamm zelf is nog gesloten in maart, maar de weg ernaartoe is ook erg mooi.

Ik ben op de camping gebleven, heb wat zitten werken met mijn foto's op de computer, en bijna een heel boek uitgelezen. Vanmiddag heb ik zelfs buiten gezeten in het zonnetje met mijn boek, heerlijk. De weersverwachting voor de komende dagen is ook prima, dus morgen weer lekker skiën. 

Foto's

Vrijdag 23 en zaterdag 24 maart.
De vrijdag was eigenlijk een kopie van de dag ervoor, en dat is natuurlijk prima als het om lekker skiën en mooi weer gaat.

Op zaterdag zou het slecht weer worden, dus hadden we al bedacht om het rustig aan te doen. Laat in de ochtend even naar het centrum van St. Johann gelopen (niet erg mooi trouwens) en bij de grote Eurospar boodschappen gedaan. Daarna wilde Wim nog een wandeling gaan maken, en ik bleef ik de camper zitten. Dat was de betere keus, bleek achteraf. Aan het begin van de middag begon de regen, en hoe! Het viel met bakken uit de lucht, vergezeld van enorme klappen onweer. Wim kwam doorweekt terug van zijn wandeling. 

Donderdag 22 maart.
Alweer een prachtige zonnige dag. Op hetzelfde stramien verdergaand als gisteren, ging ik rond kwart over 11 op pad. En inderdaad, om kwart over 12 stond ik weer op de piste. Geen zin om weer datzelfde liftje te nemen, tsja, dus moest ik rood op. Daarvoor moest ik echt even de knop omzetten, dat had ik al in jaren niet meer gedaan. 

Toch de stap genomen, vanuit het bergstation linksafgeslagen naar de stoeltjeslift, en de hoogte in. Prachtig uitzicht onderweg, dat maakte me al blij. En ja, toen ik eenmaal bovenstond zat er niets anders op dan weer omlaag te skiën, over die rode piste dus. Het was gelukkig wel breed overal, dus hoewel het soms best steil was, was het ook goed te doen. Het laatste stukje ging over de blauwe piste die ik gisteren had gedaan, en daar eenmaal aangekomen was ik toch blij dat ik voor meer variatie had gekozen.

Foto's

Woensdag 21 maart.
Uitslapen als je op reis bent? Niet als er nieuwbouw gezet wordt naast de camping, de heren bouwvakkers waren al om 7 uur aan het werk. Wim slaapt daar wel doorheen, dus we stonden zo rond half 9 op. De camper was inmiddels al lekker warm, dus gezellig ontbeten, beetje gecomputerd en koffie gedronken. Rond 11 uur ben ik mijn spulletjes bij elkaar gaan zoeken en heb me verkleed. De bus gaat iets na half 12 vanaf vlakbij de camping tot aan de skilift. Ski's huren en een pasje kopen ging vlot, precies om 12 uur stapte ik de lift in en om kwart over 12 stond ik op de ski's.

Een heerlijke dag gehad, me voor de eerste dag nog niet verder gewaagd dan de blauwe helling met het sleepliftje, maar ik ben wel van plan om morgen verder te gaan kijken. Dit was leuk voor één dag, zeker na een jaar niet skiën, maar het werd wel een beetje saai. De sneeuw is gelukkig van hele goede kwaliteit, beetje zacht maar zeker nog niet papperig. En de zon deed ook prima zijn best, wat een heerlijke dag was het. Ik heb nu al weer zin in morgen. Rond een uurtje of 4 was ik uitgeskied, en knap moe. Dat zal wel wat spierpijn opleveren, maar spierpijn is gezonde pijn, toch?

Foto's

Dinsdag 20 maart.
Met nog een 500 kilometer te rijden vertrokken we rond half 9 richting Oostenrijk. Weer een hele leuke rit gemaakt, het Oostenrijkse deel binnendoor omdat wij niet in het bezit (willen) zijn van een autobahnvignet. Zo langzamerhand zagen we wat sneeuw, heerlijk. De route was via Lofer en Zell am See, erg leuk omdat ik daar vroeger een aantal keren in de buurt op vakantie geweest ben, ik zag daardoor bezienswaardigheden die ik nog uit mijn jeugd kende.

We konden camping Kastenhof in St. Johann im Pongau goed vinden, en hebben een prima plekje hier. Wim is natuurlijk gelijk op pad gegaan om de omgeving te verkennen, zodat ik morgen weet waar de skibus stopt, waar ik ski's kan huren enzovoorts. Ja, morgen skiën! Ik heb er al zin in. Maar eerst even mijn foto's op de computer zetten, mijn website maken, naar het hoofdgebouw om daarvandaan te internetten (en dus maar hopen dat het lukt). Daarna een omeletje bakken en eten, beetje dvd kijken en slapen. 

Foto's

Maandag 19 maart.
De eerste reis in het nieuwe jaar! Om 10 over 9 vertrokken we, uitgezwaaid door Orlando en Marco, om snel wat meer kilometers dan 23919 op de teller te krijgen. En dat lukte natuurlijk, er zijn er zo'n 600 bijgekomen. Rond 6 uur parkeerden we de camper op camping Polinisa bij Ochsenfurt. Onderweg slechts 1x in de file gestaan, maar dat was wel gelijk raak, alles moest op 1 baan in de avondspits bij Würzburg, vanwege een uitgebrande auto.

En natuurlijk hadden we weer wat raars met de overnachting. De camping waar we vorig jaar stonden was dit jaar niet te bereiken (okay, we kwamen van de andere kant) omdat de maximale doorrijhoogte van de weg er naar toe 2.50 meter was, een centimeter of 40 te weinig. Dus maar rechtdoor gereden, en vrijwel direct zagen we borden voor een andere camping. Die maar gevolgd, en nu staan we dus op Camping Polisina in Ochsenfurt, wat nog een goede camping ook is, terwijl hij niet in de gidsen staat. 

Foto's

 

 

 

© Heidi Holster